Uns` Heiner is nich mehr. Heiner weer Ehemann, Vadder, Opa, – he weer Fründ, he weer Kolleeg un ok Baas west. `N Handwarksmann un Techniker weer he. Un Computer-Programme un IT weern för em Warktüüg as Zirkel un Bleesticken. Un he hett sik üm de plattdüütsche Literatur un Kultur kümmert un verdeent makt. Dat weet wi allens. – Wat kümmt dor aver bi rut, wenn du dat allens in een Putt smittst? – Een Universal-Talent.
De modernen Tieden sünd nich vörbigahn an Heiner. He weer vörn mit dorbi: As de PC ´n Warktüüg worrn weer, hett he de Möglichkeiten seen un anpackt. Programme hett he schrewen för dat Bereken vun Formen un noch mehr. Un de Programme verköfft bet na Australien.
Nich noog dormit: Heiner hett Brüchen (Brücken) buut. In sien Texten un Bökers hett he uns torüch-kieken laten, woans de Lüüd vör 70, 8o Johrn leevt hebbt, un woans se hüüt togang sünd. He heet uns in sien Geschichten wiest, wat de Tiet mit uns Minschen makt hett, orrer woans de Minschen jümmers noch so denkt as annertiet.
So kunnst du in welk vun sien Geschichten mitföhlen, mitünner sogor mitrüken, as dat Leven fröher togüng. Ton Bispill hett Heiner vun dat „Fottook“ vertellt. Dat weer dat Dook in´n Huushalt, wat för allens bruukt wörr. – För allens! Un opletzt hett Mudder de Kinners de Snuut afwischt. Mit dat Fottook. So weer de Opfaaten vun Hygiene domals anners as hüüt, liekers geef dat Lüüd, de hebbt oole Opfaaten vun Hygiene mitsleept in moderne Tieden. So as in een Sketsch, den ik mit Heiner mal opföhrt heff: Een Mann schall sik för den Theaterbesöök frische Socken antrecken, wiel de oolen al rüükt. Man harr he de oolen stinkigen ja in sien´ Antog-Tasch steekt, werrn ja noch goot för den annern Dag!
So hett he uns oftmals to´n Smustergrienen bröcht.
As he denn in´n Rohstand weer, kunn he sik anners rögen: Heiner weer DE Plattsnacker vun Wendörp, he weer DE Mann in de Schanz as Ehemann, Vadder, Opa, Fründ.
Uli Gröhn
