Gifft dat hier Lüüd, de nich geern Spargel eet? Mien Fru un ik sünd afsluut de reinsten Spargelfans. Frisch mutt he ween, prall un fast, sloten Köpp un saftig an´n Enn. De Schaal mutt glimmen. Man, de Schaal vun den witten Spargel mutt af. Ik mak dat ok geern, liekers is dat beter, wenn mien Fru dat makt: Wenn ik dor bigah, blievt dor meist to veele Fesen an hangen; un de findst denn achterna mang dien Tähnen. Seggt mien Fru. Nu: Rin den Spargel in dat hitte Water. Salt un ´n beten Zucker dorto, lütten Schubs Zitron kann nich schaden. Licht kaken bet de Spargel nich mehr hölten is. Dor brukst ´n beten Geföhl dorför. Ik mak dat ok geern. Liekers is dat beter, wenn mien Fru dat makt. Seggt mien Fru. Meist geiht dat denn ja so wieder: Op´n Disch mit de Delikatess! Schinken, Kantüffeln un … „Sauce Hollandaise“? Wi tellt uns to de Fraktion „Botter“. Nu gifft dat ja veele Rezepten för Spargel-Eten. Uns` Favorit: Paniert mit Gouda un Schinken. Ik wörr dat ok geern mal versöken, liekers is dat beter, wenn mien Fru dat makt. Seggt mien Fru. Recht hett se. Dat geiht ja nich dorüm, dat wi satt warrd, sünnern dat dat en Delikatess blifft. Un mien Fru kann goot kaken. Segg ik. Wat drinkt wi dorto: Water. To´n Bispeel Bismarck. Orrer Reinbeker. Ut de Region. Orrer: Wittwien. To´n Bispeel „Grauburgunder“. Wat singt wi achterna: „Veronika, der Lenz ist da!“… Achterna de „Backschaft“. (Dat heet bi de Seefohrers: Disch afdecken, Geschirr afrüümen un afspölen, Köök opklooren.) Dat mak ik. Dat mak ik ok, wenn ik mit mien Frünnen an´t Segeln bün. Uns´ Smut Rainer kakt (bannig goot), wi annern makt de Backschaft. Jedeen makt, wat he kann.
Un so mak ik dat ok tohus: Mien Claudia hett den Spargel delikat tobereedt, wi hebbt dat genoten. Nu kann ik mien Bidrag rieten: Ik mak de Backschaft. Is goot so. Seggt mien Claudia.
Is goot so un makt mi tofreden. Segg ik. Is goot so: De Leev geiht dörch den Magen? Stimmt so!
Beitragsfoto: Pixabay
