Foto: Pixabay
Düssen Snack/Dialog twüschen Navern kennt jedeen vun uns: Du huukst op dien Kneen in dien Vörgorrn un jüüdst dat Unkruut mang de Weg-Platten. Schall je püük utsehen, dien Goorn; un an´n Sünndag kümmt Swiegermudder, dat ok noch … Tja, du büst so an´t jüden, dor geiht vörn an´n Tuun dien Naver vörbi. He seggt: „Moin, Uli, na, makt wull orrnli Spaaß, nä?“ – „Ja, klor“, segg ik, „makt dat Spaß. Ik heff ´n nieges Mess, scharp as nix, kiek mal hier! Dormit flüggt dat Unkruut meist vun alleen rut! Wullt du ok mal?“ – De oole Witz geiht torüch op en beröhmte Geschicht vun Mark Twain: Tom Sawyer schall den Tuun vör dat Huus anmalen. Un in de Geschicht is Tom Sawyer so plietsch, dat he jedeen Klookschieter, de vörbikümmt, mit sien Snacken dorto bringt, dat he ok ´n beten malen will. Un em so hölpt. Recht wat spaaßhaftig is dat beschrewen un so ok to lesen. – Wat dor achter stickt, is: Mark Twain will uns wiesen, woans de Amerikaner sik vör plietsch höllt. He organiseert sien Arbeet so, dat de annern för em den Puckel krumm makt. (Kannst – klor – ok seggen, dat de Ami de annern utnütten (ausnutzen) deiht. [Mag je ween, dat dat hüüt-todaag ok noch so is?])
Wat dat nu en goode Oort vun Hölpen is?
Anners: Passeert en Malöör op de Autobahn. Denn mööt de Hölpslüüd mit ehr´n RTW mal gau ran. Köönt se mitünner gor nich. Wörum? Dor sünd je so veel anner Lüüd mit ehr Auto bi de Steed stahn bleven un versparrt den Rettungsweg. – Se wullen doch blots kieken, wat se „hölpen“ kunnen?
Op hochdüütsch heet de Gaffer, op platt kannst seggen Muulaap orrer Gaper.
Wat dat ne en goode Oort vun Hölpen is?
Geiht noch leger: Siet en poor Johrn gifft dat en „Trend“ – de Hölpslüüd, to´n Bispeel de Füerwehr, warrd angrepen! Dor fleegt Buddeln, Füerwarkstüüg un wat noch allns op de Insatzkräft! (Wat hebbt de Döösküpp, wo wi uns´ Bregen hebbt?)
Noch een: In´t Krankenhuus makt de Dokters un Dokterschen ehr´n Deenst. De moderne Medizin, Technik, Pharmazie makt veele Minschen wedder gesund. – Liekers, dat rekt nich. Dor sünd noch mennig mehr Lüüd an´t Warken: De Süstern un Pleger sünd – as man seggt – 24/7 för de Patienten dor. Woans de swor to arbeeten hebbt, dat kriggst eerst mit, wenn du sülvst mal in de Not kümmst. Eenmal is dat de Deenst ganz dicht an den Minschen. Mit allens, ja allens, wat dor tohören deiht. (Ik meen – würklich allens!) Un to´n annern: Wat de Hölpslüüd utholen mööt! Veele Patienten sünd ok mit ehr Nerven fix rünner – orrer ok – hebbt dat eerst gor nich lehrt, woans man sik respektvull to benemmen hett. – So heff ik dat in den verleden Sommer in´t Krankenhuus beleevt, as dat so hitt weer: Süster – Ah, Frau Meckermann, ik heff grad nieges Selterwater op ehr´n Nachtdisch stellt, drinken se man düchtig! – Frau Meckermann – Dat wörr ja aver ok hooge Tiet! Tja, danke ok för dat fründlich Woort!
So. Un nu hebbt wi aver dat Hölpen richtig to faten! (Mal afsehn dorvun, dat wi all de Steeden för Süsters un Plegers ut uns egen Land gor nich besetten kunnen. Un mal fraagt, wat de Jobs goot noog betahlt warrd?)
Un opletzt noch een: Wenn du grootet Malöör hest un DU büst dat, de dor op´n Bodden liggt? Wenn dor denn een Hölper bi di blifft, den RTW röppt, un kiekt, wat he sünst noch doon kann? (De hett ja ok siene egen Termine un bestimmt wat anners vör.) Denn hest villicht mal´n Engel an dien Siet. – Un ok dat heff ik sülven verleden Sommer beleevt. Un kunn mi noch gor nich bedanken, wiel ik sien´n Naam nich weet. Na, ja, mag ja ween, he list dat hier un mellt sik mal. Danke!
