Bi Aumöhl un Sassenwaldau gifft dat den Iesvagel-Weg. Bi den Bahnhof geiht´ los. 8 km kannst dor lopen, un wenn du Glück hest, sühst den een orrer annern Iesvagel. In düsse Gegend schall dat grötste Vörkamen vun Iesvageln ween. In Europa!
17 cm is he lang un leevt an´t Water, dor passt dat ja goot mit de Bill. Sien Naam kümmt wohrschienlich vun dat oolhochdüütsch Wort „eisan“ – schillern, glänzen. Sien blaue Feddern un de orange Buuk seht prächtig ut. Kann also hinkamen mit dat Verkloren vun sien Naam, hett nix mit Winter orrer Ies to doon.
He fritt ja geern lütte Fisch. De jaagt he ut de Luft un in´t Water. Stört sik hendal un fangt sik een.
Un dat is ok goot in de Balz, dor brukt he ok een Fisch: He kümmt mit sien Fisch bi en Wiefken an, verböögt sik un bött ehr den Fisch an. Wenn dat Wiefken den Fisch annemmt, kann dat bald mit dat Grünnen vun en Familie losgahn: Se buut sik in dat Ufer en Höhl to´n Bröden. Söss orrer söven Eier warrd leggt.
Un nu kannst di wunnern. – Dat Fodern geiht so: De Jungen sitt in´n Krink in ehr Höhl. De, de vörn na den Utgang hen sitt, kriggt wat to freten un krüppt denn na achtern in den Krink. De annern krupt en Platz wieder na vörn. So kriggt de gliek dorna wat to freten un krüppt ok na achtern, de annern rückt na vörn. So geiht dat jümmers in´t Karussell. Gerecht. Se wasst all gliek gau op.
Nich so: De Stämmigste kriggt mehr, un de annern mütt töven un kieken woans se blievt.
Wenn mal in´n Supermarkt de Kassenslang lang is, un dor warrd seggt „Wir öffnen Kasse 3!“ geiht ja dat Drängen un Gejachter los. Kennt wi doch all …
Dat köönt de jungen Iesvagels beter as wi oolen Minschen.
Beitragsfotos: Pixabay
